Με τον Λάζαρο Μαύρο
Α Φ Ο Υ ΕΙΣΕΒΑΛΕ απ’ τις προδομένες κυπριακές Θερμοπύλες, 20ή Ιουλίου 1974 ο τουρκικός στρατός και παραβιάζοντας τις συμφωνίες εκεχειρίας, κατελάμβανε διαδοχικά επιπρόσθετες ελληνικές πόλεις και χωριά μέχρι να καταστεί, 16η Αυγούστου 1974, ο Αττίλας, κατακτητής του 37% των εδαφών της Κύπρου. Απ’ όπου εξεδίωξε βιαίως, με τις γνώριμες τουρκικές μεθόδους γενοκτονιών κι εθνοκάθαρσης, τον γηγενή κι αυτόχθονα ελληνικό πληθυσμό.
Α Φ Ο Υ ΕΔΡΑΙΩΘΗΚΕ, ανενόχλητα διαιωνιζόμενος κι ατιμώρητα ενισχυόμενος, στα σκλαβωθέντα ελληνικά εδάφη ο Στρατιωτικός Αττίλας, τις περαιτέρω επιχειρήσεις εναντίον των Ελλήνων ανέλαβε ο Πολιτικός Αττίλας. Αναίμακτες, μεθοδικές, επίμονες, αταλάντευτες κι ανυποχώρητες επιχειρήσεις προέλασης, σε τρία ταυτόχρονα μέτωπα: (α) Το ψυχολογικό, (β) το ιδεολογικό και (γ) το πολιτικό - διπλωματικό. Δεν αρκούσε η πολεμική κατάληψη των μισών εδαφών των Ελλήνων. Έπρεπε να επιβληθεί κι η εκπόρθηση όσων ψυχικών, ιδεολογικών και, προπάντων, πολιτικών κάστρων απέμεναν στα χέρια των ηττημένων Ελλήνων. Ενδιάμεσος μέγας στόχος, η υπονόμευση, η κατάρρευση κι η παράδοση, ενός μετά το άλλο, των τειχών του σπουδαιότερου κάστρου που απέμενε στη διεθνώς αναγνωρισμένη ως μόνη νόμιμη ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ των Ελλήνων: Του Κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ενδιάμεσος, ως προς τον αμετάθετο τελικό στόχο τού ισχύοντος απ’ το 1958, τουρκικού επιτελικού «Σχεδίου Επανάκτησης Κύπρου».
Α Π Ο Τ Ε Λ Ε Σ Μ Α Τ Ι Κ Ο Σ πολιορκητικός κριός, η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, που οι Τούρκοι νικητές πέτυχαν να την υιοθετήσουν ως «μόνη σημαία τους» οι ηττημένοι Έλληνες. Καλολαδωμένος κιλλίβαντας διαρκούς προέλασης του κριού, η διαδικασία των «διακοινοτικών συνομιλιών». Προσφέρουσα, διαδοχικώς, επιπρόσθετη κατάληψη, αλλεπάλληλων προμαχώνων, ως νέων κι αναβαθμισμένων τουρκικών θέσεων μάχης: Η «Πολιτική Ισότητα των Δύο Κοινοτήτων» = Η εξίσωση κι υποταγή της ελληνικής πλειονότητας του 82% στην τουρκική μειονότητα του 18% = Η εξουδετέρωση της δημοκρατικής αρχής. Ύστερα η κατάκτηση Συνεταιρισμού - Συνιδιοκτησίας - Συγκυριαρχίας. Με ταυτόχρονη προαγωγή της «κοινότητας» σε Συνιστών Κράτος (στέιτ, κρατίδιο, πολιτεία, ομοσπ. «μονάδα»).
Μ Α Ζ Ι ΜΕ την προέλαση του Πολιτικού Αττίλα κι οι ομοαξονικές επιχειρήσεις Ψυχολογικού - Ιδεολογικού Πολέμου: Τα Ηττημένα Μυαλά των Ελλήνων να αισθάνονται ότι φταίει, για όλ’ αυτά, ο δικός τους «ε/κ εθνικισμός»: Ότι οι ίδιοι έφταιξαν, διότι ζητούσαν την Ένωση, διότι καταπίεζαν ή και… κατακρεούργησαν τους «φτωχούς» Τούρκους διώχνοντάς τους κι απ’ το Κράτος κ.ο.κ. Η μεγάλη πάντως ευτυχία του Ιδεολογικού και Ψυχολογικού Αττίλα είναι ότι: Αυτές τις επιχειρήσεις προέλασής του, τις έχουν αναλάβει αυτοβούλως, προθύμως και ιδιοχείρως πολλοί σημαντικοί ηγέτες, διανοούμενοι και η ελίτ των ΜΜΕ των ηττημένων Ελλήνων…
ΕΡΩΤΗΣΗ
Θυμάται οιοσδήποτε αξιότιμος κομματικός συμπολίτης, οιουδήποτε κομματικού αξιώματος τα τελευταία 25 χρόνια, να έχει ποτέ συζητηθεί στα συλλογικά κομματικά όργανα εκείνο το… ποίημα «Πολιτική Ισότητα των Δύο Κοινοτήτων» και πώς, η Άγκυρα που ελέγχει παντοιοτρόπως κι επί παντός τη μία εκ των δύο «κοινοτήτων» - «συνιστών στέιτ», καθεστωτικώς ισότιμο, καθίσταται ουσιαστικά συγκυρίαρχη επί πάσης Κύπρου;
Α Φ Ο Υ ΕΔΡΑΙΩΘΗΚΕ, ανενόχλητα διαιωνιζόμενος κι ατιμώρητα ενισχυόμενος, στα σκλαβωθέντα ελληνικά εδάφη ο Στρατιωτικός Αττίλας, τις περαιτέρω επιχειρήσεις εναντίον των Ελλήνων ανέλαβε ο Πολιτικός Αττίλας. Αναίμακτες, μεθοδικές, επίμονες, αταλάντευτες κι ανυποχώρητες επιχειρήσεις προέλασης, σε τρία ταυτόχρονα μέτωπα: (α) Το ψυχολογικό, (β) το ιδεολογικό και (γ) το πολιτικό - διπλωματικό. Δεν αρκούσε η πολεμική κατάληψη των μισών εδαφών των Ελλήνων. Έπρεπε να επιβληθεί κι η εκπόρθηση όσων ψυχικών, ιδεολογικών και, προπάντων, πολιτικών κάστρων απέμεναν στα χέρια των ηττημένων Ελλήνων. Ενδιάμεσος μέγας στόχος, η υπονόμευση, η κατάρρευση κι η παράδοση, ενός μετά το άλλο, των τειχών του σπουδαιότερου κάστρου που απέμενε στη διεθνώς αναγνωρισμένη ως μόνη νόμιμη ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ των Ελλήνων: Του Κράτους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ενδιάμεσος, ως προς τον αμετάθετο τελικό στόχο τού ισχύοντος απ’ το 1958, τουρκικού επιτελικού «Σχεδίου Επανάκτησης Κύπρου».
Α Π Ο Τ Ε Λ Ε Σ Μ Α Τ Ι Κ Ο Σ πολιορκητικός κριός, η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, που οι Τούρκοι νικητές πέτυχαν να την υιοθετήσουν ως «μόνη σημαία τους» οι ηττημένοι Έλληνες. Καλολαδωμένος κιλλίβαντας διαρκούς προέλασης του κριού, η διαδικασία των «διακοινοτικών συνομιλιών». Προσφέρουσα, διαδοχικώς, επιπρόσθετη κατάληψη, αλλεπάλληλων προμαχώνων, ως νέων κι αναβαθμισμένων τουρκικών θέσεων μάχης: Η «Πολιτική Ισότητα των Δύο Κοινοτήτων» = Η εξίσωση κι υποταγή της ελληνικής πλειονότητας του 82% στην τουρκική μειονότητα του 18% = Η εξουδετέρωση της δημοκρατικής αρχής. Ύστερα η κατάκτηση Συνεταιρισμού - Συνιδιοκτησίας - Συγκυριαρχίας. Με ταυτόχρονη προαγωγή της «κοινότητας» σε Συνιστών Κράτος (στέιτ, κρατίδιο, πολιτεία, ομοσπ. «μονάδα»).
Μ Α Ζ Ι ΜΕ την προέλαση του Πολιτικού Αττίλα κι οι ομοαξονικές επιχειρήσεις Ψυχολογικού - Ιδεολογικού Πολέμου: Τα Ηττημένα Μυαλά των Ελλήνων να αισθάνονται ότι φταίει, για όλ’ αυτά, ο δικός τους «ε/κ εθνικισμός»: Ότι οι ίδιοι έφταιξαν, διότι ζητούσαν την Ένωση, διότι καταπίεζαν ή και… κατακρεούργησαν τους «φτωχούς» Τούρκους διώχνοντάς τους κι απ’ το Κράτος κ.ο.κ. Η μεγάλη πάντως ευτυχία του Ιδεολογικού και Ψυχολογικού Αττίλα είναι ότι: Αυτές τις επιχειρήσεις προέλασής του, τις έχουν αναλάβει αυτοβούλως, προθύμως και ιδιοχείρως πολλοί σημαντικοί ηγέτες, διανοούμενοι και η ελίτ των ΜΜΕ των ηττημένων Ελλήνων…
ΕΡΩΤΗΣΗ
Θυμάται οιοσδήποτε αξιότιμος κομματικός συμπολίτης, οιουδήποτε κομματικού αξιώματος τα τελευταία 25 χρόνια, να έχει ποτέ συζητηθεί στα συλλογικά κομματικά όργανα εκείνο το… ποίημα «Πολιτική Ισότητα των Δύο Κοινοτήτων» και πώς, η Άγκυρα που ελέγχει παντοιοτρόπως κι επί παντός τη μία εκ των δύο «κοινοτήτων» - «συνιστών στέιτ», καθεστωτικώς ισότιμο, καθίσταται ουσιαστικά συγκυρίαρχη επί πάσης Κύπρου;
http://www.sigmalive.com/simerini/
Του Δημήτρη Σούγλη
