Διχάζει η… ευρωπαϊκή ψήφος

ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

Διαφωνεί η Συμμαχία για εγγραφή Τ/κ στους εκλογικούς καταλόγους
Νέα «άτακτη υποχώρηση» της Κυβέρνησης καταγγέλλει ο Γ. Λιλλήκας, καλώντας τους Τουρκοκυπρίους, αν θέλουν να συμμετάσχουν στις ευρωεκλογές, να καταλύσουν το ψευδοκράτος

Έντονα αντιδρά η Συμμαχία Πολιτών στο θέμα της εγγραφής Τουρκοκυπρίων στους εκλογικούς καταλόγους, εξαπολύοντας έντονη επίθεση στην Κυβέρνηση για την κατάθεση νομοσχεδίου στη Βουλή για αυτόματη εγγραφή στους εκλογικούς καταλόγους και των Τ/κ που ζουν στα κατεχόμενα, με δικαίωμα ψήφου αλλά και εκλογής.

Σε δήλωσή του, ο Πρόεδρος του Κινήματος και υποψήφιος για τις ευρωεκλογές, Γιώργος Λιλλήκας, υπέδειξε πως, αν οι Τουρκοκύπριοι θέλουν να λάβουν μέρος στις Ευρωεκλογές, θα πρέπει να καταλύσουν το ψευδοκράτος και, έμπρακτα, να ενταχθούν στην Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ κατηγόρησε την Κυβέρνηση ότι, με την κατάθεση του εν λόγω νομοσχεδίου, παραμένει πιστή στην πολιτική των άτακτων υποχωρήσεων.

«Ως Συμμαχία Πολιτών, δεν έχουμε ένσταση οι Τουρκοκύπριοι συμπατριώτες μας να έχουν όλα τα δικαιώματα και ευκαιρίες που προσφέρει η Κυπριακή Δημοκρατία στους πολίτες της», επισήμανε ο κ. Λιλλήκας· πρόσθεσε, ωστόσο, ότι «έχουμε ένσταση, την ώρα που οι Τουρκοκύπριοι απορρίπτουν την Κυπριακή Δημοκρατία, την ώρα που ίδρυσαν, συντηρούν και προωθούν την αναγνώριση του ψευδοκράτους, να απολαμβάνουν όλα τα αγαθά της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δικαιώματα στην Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να έχουν όσοι εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας», υπογράμμισε.

«Ας καταλύσουν το ψευδοκράτος»
Αν, λοιπόν, πρόσθεσε ο κ. Λιλλήκας, οι Τουρκοκύπριοι συμπατριώτες μας θέλουν να λάβουν μέρος στις Ευρωεκλογές, οφείλουν πρώτα να καταλύσουν το ψευδοκράτος και έμπρακτα να ενταχθούν στην Κυπριακή Δημοκρατία. «Είναι αδιανόητο να κατοικούν στα σπίτια μας και να νέμονται τις περιουσίες μας στις κατεχόμενες περιοχές, και γενικά να επωφελούνται διάφορων ωφελημάτων, ανεξάρτητα από το πού διαμένουν ή αν πληρώνουν φόρους και κοινωνικές ασφαλίσεις. Ας υποθέσουμε», σημείωσε περαιτέρω, «ότι ένας Τουρκοκύπριος εκλέγεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ποιανού τα συμφέροντα θα προωθεί; Της Κυπριακής Δημοκρατίας ή του κατοχικού καθεστώτος; Και γιατί μετά από αυτή την παραχώρηση, στις επόμενες βουλευτικές εκλογές οι Τουρκοκύπριοι να μη διεκδικήσουν και τις έδρες τους στη Βουλή, ενώ διατηρούν το ψευδοκράτος;».

Ανοίγει ο ασκός του Αιόλου
Με τέτοιες πολιτικές αφαιρούμε κάθε κίνητρο από τους Τουρκοκυπρίους να εργαστούν για δίκαιη και δημοκρατική λύση στο άμεσο μέλλον, τόνισε ο Γ. Λιλλήκας, προσθέτοντας πως, «αντιθέτως, με τέτοια μέτρα τούς δίνουμε κίνητρα για διαιώνιση της διχοτόμησης, αφού μπορούν ταυτόχρονα να

Μαζικός φόβος και ανασφάλεια – Έρευνα για τη συμπεριφορά κυβέρνησης και κομμάτων

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ

Σε περιόδους κρίσης, επιστρατεύονται ως πολιτικά εργαλεία ο φόβος, τα διλήμματα και γενικά οι ρητορικές της επιβολής. Είναι αυτές οι πρακτικές αποτέλεσμα πολιτικής αδυναμίας ή μια προσφιλή πρακτική επιβολής πολιτικών;

Τον περασμένο Μάρτιο, η Κύπρος βρέθηκε ενώπιον νέων δεδομένων μετά τον οδοστρωτήρα που πέρασε πάνω από την οικονομία της χώρας, ως αποτέλεσμα των αποφάσεων του Eurogroup( κούρεμα καταθέσεων, κλείσιμο μιας τράπεζας, περιορισμοί στις συναλλαγές).

Μια σημαντική και άκρως ενδιαφέρουσα έρευνα έκανε η Ομάδα Έρευνας σε Ρητορική Επικοινωνία και Πειθώ  του τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιά. Η ερευνητική ομάδα αποτελούμενη από τους Κωνσταντίνο Αγγέλου, Νίκο Κουτσιμπογιώργο και Βαρβάρα Κωνσταντίνου  υπό την επιστημονική  καθοδήγηση του Αθανάσιου  Ν. Σαμαρά και της Μυρσίνης Δογάνη εξέτασε  τη λειτουργία του φοβικού επιχειρήματος, την κρατική αυτοεικόνα και τη διαμόρφωση πολιτικής, βάσει ποιοτικής ανάλυσης των διαγγελμάτων του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, και των πρακτικών της Κυπριακής Βουλής, αναφορικά με το μνημόνιο.

Το βασικό συμπέρασμα της έρευνας είναι πως όταν οι πολιτικές επιλογές είναι συγκεκριμένες και περιορισμένες, ο πολιτικός λόγος προσπαθεί να πείσει δια του πάθους και ήθους, αντί των λογικών επιχειρημάτων. Ο διάχυτος και μαζικός φόβος, η γενικευμένη ανασφάλεια, όπως αυτά υπαγορεύονται από τον πολιτικό λόγο για την ενδεχόμενη απειλή προς τον δεκτή του μηνύματος, αποτελούν μια μορφή άσκησης εξουσίας, που στηρίζεται στην διαχείριση των ενστίκτων. Στην περίπτωση της Κύπρου το διακύβευμα παρουσιάζεται ως το υψηλότερο δυνατό, επειδή αφορά τη θεσμική συνέχεια και την οικονομική ανεξαρτησία της χώρας. Στα δύο πρώτα διαγγέλματα και στα κοινοβουλευτικά πρακτικά παρατηρείται αυξημένη χρήση επίκλησης φόβου, καθώς βρίσκονται σε εξέλιξη οι διαπραγματεύσεις και η διαδικασία διαμόρφωσης των μνημονιακών όρων, επομένως διακυβεύεται το κοινωνικο-πολιτικό μέλλον της χώρας. Αντίθετα, στο τρίτο διάγγελμα παρατηρείται μειωμένη στρατηγική κινητοποιήση φόβου, καθώς έχει ολοκληρωθεί ο κύκλος διαπραγματεύσεων.

ΔΙΑΓΓΕΛΜΑΤΑ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ

Στο πρώτο διάγγελμά του( 17 Μαρτίου) αναφορικά με το μνημόνιο, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ξεκινά με το συγκεκριμένο πλαίσιο. Η λέξη-κλεδί είναι το ρήμα «οδηγήθηκε» που δείχνει πως κάποιος έφερε τη χώρα σε αυτή τη δύσκολη θέση. Παρουσιάζεται, δηλαδή, η χώρα ως το αθώο θύμα, επομένως και κάθε πολίτης ξεχωριστά αποτελεί αθώο θύμα. Έχει παρατηρηθεί πως σε προεδρικές ομιλίες τα προβλήματα φέρονται να δημιουργούνται από εξωτερικούς παράγοντες, ώστε το κοινό να μη νιώσει υπαίτιο, αλλά να εσωτερικεύσει τον ρόλο του αθώου θύματος.