Βγενόπουλος vs ΑΚΕΛ: Οι γελοιότητες και ο Πινόκιο Ο πρόεδρος της MIG μιλά για παρανόμως κτηθέντα απόρρητα στοιχεία - Αντιδρά το ΑΚΕΛ

Νέα αντιπαράθεση του ΑΚΕΛ και του διευθύνοντα συμβούλου της Marfin Ανδρέα Βγενόπουλου. Αιτία αυτή τη φορά η κίνηση του γεν. γραμματέα του ΑΚΕΛ Άντρου Κυπριανού να παραδώσει χθες στον Γενικό Εισαγγελέα στοιχεία για επενδυτικά δάνεια. Αναλυτικά:

Eξωθεσμική πράξη πολιτικής σκοπιμότητας με βαρύτατες νομικές συνέπειες χαρακτηρίζει ο Ανδρέας Βγενόπουλος, σε γραπτή του δήλωση, την παράδοση στοιχείων από το ΑΚΕΛ προς τον Γενικό Εισαγγελέα για φερόμενη εμπλοκή της πρώην Marfin Laiki σε ύποπτες πράξεις.

Ο πρόεδρος της MIG μιλά για παρανόμως κτηθέντα απόρρητα στοιχεία.

Σύμφωνα με τον κ. Βγενόπουλο «τα όσα συμβαίνουν πλέον στην Κύπρο ξεπερνούν την βάναυση κατάργηση του Κράτους-Δικαίου που έχω καταγγείλει και αγγίζουν το επίπεδο γελοιότητος.  Παρότι γνωρίζω ότι όποιος βρίζει τους Έλληνες και δείχνει ότι αγωνίζεται να τους τιμωρήσει νομίζει ότι κερδίζει πόντους στην πολιτική σκακιέρα, είμαι υποχρεωμένος να πω ότι ειδικά στο ΑΚΕΛ αν αναζητούν τους υπευθύνους για την καταστροφή της ΛΑΪΚΗΣ, του τραπεζικού συστήματος και της Κυπριακής οικονομίας δεν έχουν παρά να κοιτάξουν στον καθρέφτη τους.  Εν συνεχεία θα ήταν σώφρον να αφήσουν τη Δικαιοσύνη να κάνει απερίσπαστη με ησυχία και αντικειμενικότητα τη δουλειά της.  Ως προς την «αισιόδοξη» κα. Καλογήρου, μετά την πρόσφατη δημόσια ομολογία της, είναι πλέον αδιάφορο ηθικά και νομικά το τι πρόκειται να πράξει προκειμένου να εξυπηρετήσει τους στόχους τους δικούς της και των κομματικών φίλων της».

Στην ίδια δήλωση ο πρόεδρος της MIG τονίζει ότι «έννοιες όπως «απόρρητο επικοινωνίας», «προσωπικά δεδομένα», «τεκμήριο αθωότητος», «παράνομες πιέσεις προς τη Δικαιοσύνη», «δικαία δίκη» και «Κράτος-Δικαίου» ελλείπουν από το ΑΚΕΛ ή τουλάχιστον υποκαθίστανται από «να μαζέψουμε λίγες ψήφους» και «να ρίξουμε το φταίξιμο κάπου αλλού. Δεν πιστεύω ότι ο κ. Γενικός Εισαγγελέας εξουσιοδότησε τον κ. Κυπριανού να δηλώσει ότι τα παρανόμως κτηθέντα απόρρητα στοιχεία που του παραδόθηκαν είναι «υποβοηθητικά. Μάλλον θα πρέπει να διέταξε την ποινική διερεύνηση των πράξεων ηθικής αυτουργίας των στελεχών του ΑΚΕΛ και αυτουργίας των συνεργών του», καταλήγει η ανακοίνωση του κ. Βγενόπουλου.

ΑΚΕΛ: 'Κάποιοι βλέπουν στον καθρέφτη τον Πινόκιο'
Απαντώντας στον Ελλαδίτη επιχειρηματία, το ΑΚΕΛ ήταν δεικτικό λέγοντας:
"Εμείς στον καθρέφτη βλέπουμε τους εαυτούς μας. Κάποιοι άλλοι βλέπουν τον Πινόκιο.
Όπως το περίμενα, ο κ. Βγενόπουλος αντέδρασε στην παράδοση στο Γενικό Εισαγγελέα της Κύπρου ολοκληρωμένων στοιχείων και ανάλυσης  που αφορούν τα δήθεν δομημένα επενδυτικά προϊόντα Γερμανικής Τράπεζας που σκοπό είχαν (μετά από βασανιστική σίγουρα μελέτη και απουσία άλλων ‘στρατηγικών’ επιλογών) την επένδυση στις μετοχές της ίδιας της Μαρφίν Λαικής  και εταιρειών του Ομίλου Marfin Investment Group, καθώς και στοιχείων σε σχέση

Οι κυβερνώντες ξεγέλασαν τον κυπριακό λαό, τους εργαζόμενους στους ημικρατικούς και το συγκυβερνόν ΔΗΚΟ

Δήλωση Εκπροσώπου Τύπου Κ.Ε. ΑΚΕΛ Γιώργου Λουκαΐδη Ιδιωτικοποιήσεις- Δηλώσεις Αβέρωφ Νεοφύτου

---

Ημερομηνία Έκδοσης: Ιανουαριος 8, 2014

 

Ο κ. Αβέρωφ Νεοφύτου με χθεσινές του δηλώσεις, για πρώτη φορά το τελευταίο χρονικό διάστημα, με ξεκάθαρο τρόπο αποκάλυψε τις πραγματικές θέσεις του ΔΗΣΥ και της κυβέρνησης ως προς το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων, τις οποίες θεωρεί ως αναγκαίο εκσυγχρονιστικό μέτρο.

 

Έστω και πολύ αργοπορημένα, με τις δηλώσεις του ο κ. Νεοφύτου έχει ομολογήσει την αλήθεια γύρω από ένα κεφαλαιώδες ζήτημα για την οικονομία και την κοινωνία. Ότι, ουσιαστικά, οι κυβερνώντες και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ξεγέλασαν τον κυπριακό λαό, τους εργαζόμενους στους ημικρατικούς και το συγκυβερνόν ΔΗΚΟ, όταν προεκλογικά δεσμεύονταν ότι δεν θα προωθούσαν τις ιδιωτικοποιήσεις των ημικρατικών οργανισμών.

 

Η δημόσια παραδοχή του κ. Νεοφύτου εξηγεί ακόμη γιατί η κυβέρνηση δεν διαπραγματεύτηκε με την Τρόικα τον περασμένο Μάρτιο το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων. Εξηγεί γιατί ποτέ οι κυβερνώντες δεν επιχείρησαν την αναζήτηση άλλων εναλλακτικών λύσεων, παρά τις προτροπές της αντιπολίτευσης και την κατάθεση εισηγήσεων από πλευράς των ημικρατικών οργανισμών. Ρίχνει φως για τη συναίνεση της κυβέρνησης στο επικαιροποιημένο μνημόνιο και τις σχετικές αποφάσεις για τον οδικό χάρτη ιδιωτικοποίησης των ημικρατικών οργανισμών.

Αποσαφηνίζει πλήρως ότι η κριτική των κυβερνώντων απέναντι στην προηγούμενη κυβέρνηση και η παραπομπή, μέσα από διαστρέβλωση, σε σχετική μνημονιακή πρόνοια, δεν ήταν παρά ένα άλλοθι για να καμουφλάρουν τη διαχρονική νεοφιλελεύθερη πολιτική τους υπέρ του ξεπουλήματος των κερδοφόρων ημικρατικών οργανισμών.

 

Πρόσθετα, σε αντίθεση με τους ισχυρισμούς του κ. Νεοφύτου ότι οι ιδιωτικοποιήσεις, κάτω από το περιτύλιγμα του εκσυγχρονισμού, δεν έχουν χρώμα και ιδεολογία, η αλήθεια είναι εντελώς διαφορετική. Σε όλο τον κόσμο, έτσι και στην Κύπρο, οι πολιτικές δυνάμεις του νεοφιλελευθερισμού προσπαθούν να επιβάλουν το ξεπούλημα νευραλγικών τομέων της οικονομίας που ανήκουν στο δημόσιο, με αποκλειστικό στόχο την εξυπηρέτηση μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων, σε βάρος πάντοτε του λαού, των εργαζομένων και της κοινωνίας.

Για μια ακόμα φορά, καλούμε τους εργαζόμενους και τους πολίτες γενικότερα να συστρατευθούν ενάντια στην προσπάθεια ξεπουλήματος του εθνικού μας πλούτου.

Καλούμε επίσης, το συγκυβερνόν ΔΗΚΟ να διευκρινίσει κατά πόσο συμμερίζεται τη θέση του ΔΗΣΥ ότι οι ιδιωτικοποιήσεις είναι ένα αναγκαίο εκσυγχρονιστικό μέτρο και κυρίως, κατά πόσο τελικά θα συναινέσει στο ξεπούλημα των κερδοφόρων ημικρατικών οργανισμών. 

Ανησυχητικές εξελίξεις στο εσωτερικό μέτωπο της Κύπρου.

Γράφει ο ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΝΕΑΡΧΟΥ Πρέσβυς ε.τ.

Ενώ η προσοχή είναι στραμμένη στις πολιτικές σεισμικές δονήσεις στη γειτονική Τουρκία, με τη σύγκρουση Ερντογάν και Φετουλλάχ Γκιουλέν, στο εσωτερικό μέτωπο της Κύπρου σημειώνονται ανησυχητικές εξελίξεις προς την κατεύθυνση προπαρασκευαστικών ενεργειών και απροκάλυπτης προπαγάνδας υπέρ μιας «λύσεως» τύπου Σχεδίου Ανάν.

H σημαντικότερη εξέλιξη από την άποψη αυτή δεν προέρχεται από τη συνεχιζόμενη διπλωματική διελκυστίνδα σχετικά με το κοινό ανακοινωθέν. Προέρχεται από το εσωτερικό του κόμματος ΑΚΕΛ, το οποίο, ως το μεγαλύτερο από τα μη κυβερνητικά κόμματα, κατέχει και το ρόλο της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως. Τα νέα καθοδηγητικά όργανα του κόμματος, Πολιτικό Γραφείο και Γραμματεία, που διαμορφώθηκαν προσφάτως, μοιάζουν με «ομάδα υποδοχής» «λύσεως» τύπου Σχεδίου Ανάν. Οι αλλαγές παρουσιάζονται ως «ανανέωση» της ηγετικής πυραμίδος. Περιλαμβάνουν όμως τους πιο γνωστούς τενόρους των πρώην υποστηρικτών του σχεδίου Ανάν και τους εκπροσώπους της σκληρής πτέρυγας της νεολαίας του κόμματος, που πρωταγωνιστεί στην «προσέγγιση» με τους Τουρκοκυπρίους και υποστηρίζει «λύση» εδώ και τώρα στο Κυπριακό. Ενορχηστρωτής των αλλαγών στο παρασκήνιο θεωρείται ο πρώην Πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας, στον οποίο χρεώνουν οι επικριτές του τις «οδυνηρές» μονομερείς παραχωρήσεις του στο Κυπριακό αλλά και το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης για την οικονομική καταστροφή που επέπεσε στην Κύπρο. Η επιρροή που έρχεται ν’ ασκήσει παρασκηνιακά, μέσω του κόμματός του, στο Κυπριακό, στην πιο κρίσιμη ίσως στιγμή, κατά την οποία διακυβεύεται η ίδια η υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ισοδυναμεί με ένα τρίτο κατά σειράν τραγικό λάθος του ιδίου, στο οποίο παρασύρει και το κόμμα του. Το λάθος βρίσκεται στην εμμονή σε μια πολιτική και μια στρατηγική στο Κυπριακό, που έχουν χρεοκοπήσει εκ των πραγμάτων και ολοφάνερα. Η Τουρκική πλευρά δεν αποκρύπτει ότι αυτό που επιδιώκει είναι μια συνομοσπονδία δύο ισοτίμων «κρατών» στην Κύπρο, υπό Τουρκική εγγύηση και στρατιωτική παρουσία. Η αποδοχή από τον Δημήτρη Χριστόφια της ορολογίας του εταιρισμού δύο «κρατών» στο κοινό ανακοινωθέν, που εξεδόθη μετά τη συνάντησή του, το 2008 με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ταλάτ, είχε προκαλέσει τότε θύελλα αντιδράσεων γιατί είχε παρουσιασθεί ως «κοινή βάση» για την επιδιωκόμενη «λύση». Δεν φαίνεται όμως να έχει αλλάξει γνώμη και πολιτική σ’ αυτό είτε προσωπικά ο πρώην Πρόεδρος είτε ως κόμμα το ΑΚΕΛ, παρά το αδιέξοδο, αν όχι το πλήρες φιάσκο, στο οποίο οδήγησαν οι μονομερείς παραχωρήσεις Χριστόφια στο Κυπριακό. Με διακριτικές τοποθετήσεις και προσεκτική κριτική προς τον σημερινό Πρόεδρο, ο σημερινός Γραμματέας του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού ασκεί κριτική γιατί γίνεται μεγάλο θέμα το κοινό ανακοινωθέν και δημιουργούνται εμπόδια στην επανέναρξη των διακοινοτικών συνομιλιών. Στέλνει επίσης μηνύματα στον ίδιο ότι το ΑΚΕΛ θα στηρίξει με κάθε τρόπο τις αναμενόμενες διακοινοτικές συνομιλίες και τις προσπάθειες για «λύση». Φαίνεται ιστορικά παράδοξο αλλά είναι γεγονός ότι το ΑΚΕΛ, που ήταν μέρος του μετώπου του ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν το 2004, υπερακοντίζει σήμερα και υπερθεματίζει υπέρ μίας «λύσεως» τύπου σχεδίου Ανάν, της οποίας ήταν τότε φανατικός υποστηρικτής ο σημερινός Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης. Ο τελευταίος προβαίνει σε δηλώσεις ότι δεν θα προχωρήσει σε νέες συνομιλίες, εάν δεν αποσαφηνισθεί και συμφωνηθεί η κοινή πολιτική βάση πάνω στην οποία θα διεξαχθούν. Προέβη, όμως, ήδη σε πολύ επικίνδυνες παραχωρήσεις στο θέμα της ενιαίας κυριαρχίας που είναι το επίκεντρο των διαφωνιών για το κοινό ανακοινωθέν. Ο υπουργός Εξωτερικών και αντιπρόεδρος στην Αθήνα Ευάγγελος Βενιζέλος υπέπεσε με τη σειρά του σε δεύτερο μεγάλο ολίσθημα, μετά από εκείνο της αποδοχής συναντήσεως με τον Τουρκοκύπριο διαπραγματευτή, που προεικονίζει τετραμερή προσέγγιση του Κυπριακού, όπως παγίως ζητά η Τουρκική πλευρά. Έκανε λόγο για

Δημοσκόπηση «Κ»: Φταίνε Χριστόφιας και Βγενόπουλος

Η αμφισβήτηση των θεσμών του κράτους και της Πολιτείας και ο πεσιμισμός στις προοπτικές της κυπριακής οικονομίας γενικότερα, κτυπούν ιστορικά ρεκόρ

Του ΜΙΧΑΛΗ ΒΡΥΩΝΙΔΗ

Η δημοσκόπηση της Καθημερινής, η πρώτη μετά την αποδοχή του Μνημονίου, αποκαλύπτει μια κοινωνία πληγωμένη και εξοργισμένη που βρίσκεται στα όρια της φυσικής επιβίωσης και που κοιτάζει το μέλλον άκρως απαισιόδοξα χωρίς το παραμικρό ίχνος ελπίδας. Οι πολίτες λειτουργούν σε ένα περιβάλλον που κυριαρχείται από αισθήματα αστάθειας, ανασφάλειας και αμφισβήτησης και είναι εμφανές ότι τα όρια αντοχής τους έχουν εξαντληθεί. Η εμπιστοσύνη στα κόμματα, τα πολιτικά πρόσωπα και τους θεσμούς έχει κλονιστεί ανεπανόρθωτα και οι πολίτες μετακινούνται από την αποστασιοποίηση που παρατηρήθηκε τα τελευταία χρόνια στην ολοκληρωτική περιφρόνηση και αποψίλωση της πολιτικής ζωής και των εκπροσώπων της. Το ΑΚΕΛ δέχεται το μεγαλύτερο πλήγμα και αυτό αποτυπώνεται πρόδηλα στο καταθλιπτικό για τα δεδομένα του κόμματος ποσοστό εκλογικής επιρροής, το οποίο κυμαίνεται κάτω από 15%, ενώ πρωτοφανής είναι και η πτώση της δημοτικότητας του γ.γ. του κόμματος που εισπράττει αρνητικές ψήφους από την οριακή πλειοψηφία των ΑΚΕΛικών ψηφοφόρων.

Η εκθεμελίωση του βιοτικού επιπέδου και της ποιότητας ζωής των πολιτών οδηγεί σε πρωτόγνωρες και επώδυνες εμπειρίες με την οικονομική κρίση να επηρεάζει πλέον καταστροφικά την πλειοψηφία των πολιτών, αφού 68% δηλώνουν ανήμποροι να ανταποκριθούν στις άμεσες οικονομικές τους υποχρεώσεις και ανάγκες. Το μέλλον προδιαγράφεται ζοφερό με μόνο 7% να ελπίζουν ότι η οικονομική τους κατάσταση θα βελτιωθεί τους επόμενους 12 μήνες, ενώ αντίθετα 70% αναμένουν περαιτέρω επιδείνωση. Η πιθανότητα απώλειας της εργασίας τους επόμενους 12 μήνες έχει καταντήσει φοβικό σύνδρομο για την οριακή πλειοψηφία (52%) και κυρίως για τους ιδιωτικούς υπαλλήλους (63%) και τους αυτοεργοδοτούμενους (61%).
Μέσα από τον μαρασμό, την απόγνωση και την οικονομική εξάντληση των νοικοκυριών, αναπτύσσονται στην κυπριακή κοινωνία αισθήματα οργής και επίκρισης που δεν αφήνουν κανένα άθικτο. Οι πολίτες αποκαθηλώνουν παραδοσιακούς θεσμούς και ευτελίζουν τον πολιτικό κόσμο. Σήμερα, έχει καταρρεύσει κυριολεκτικά ο δείκτης εμπιστοσύνης σε θεσμούς που στο πρότερο κοινωνικό περιβάλλον παρουσιάζονταν ακηλίδωτοι. Η πλειοψηφία των πολιτών (92%) αίρει την εμπιστοσύνη της προς την Κεντρική Τράπεζα, ενώ 89% των Κύπριων Ευρωπαίων πολιτών, μετά το Μνημόνιο, δεν εμπιστεύονται πλέον την Ε.Ε. Στο ίδιο επίπεδο κυμαίνεται και η άρση της εμπιστοσύνης για τις Συντεχνίες (81%), ενώ 79% απορρίπτει και τη Βουλή με μόλις 21% των πολιτών να την εμπιστεύονται. Η δυσπιστία για την Εισαγγελία και το Δικαστικό σύστημα φθάνει το 66% και 64% αντίστοιχα και η ψήφος εμπιστοσύνης για την κυβέρνηση κυμαίνεται στο 38%.

Ανεπάρκεια ενεργειών κυβέρνησης
Η κυβέρνηση Αναστασιάδη συγκρατεί σε κάποιο βαθμό τα ποσοστά αποδοχής που κέρδισε στον πρώτο γύρο των εκλογών και αυτό οφείλεται κυρίως στους ψηφοφόρους της συγκυβέρνησης, όμως από την άλλη φαίνεται ότι ειδικά στον χώρο του ΔΗΚΟ αρχίζει να σχηματίζεται ένας αρνητικός πυρήνας. Ο δείκτης έγκρισης για τον τρόπο με τον οποίο ο Πρόεδρος Αναστασιάδης εκτελεί τα καθήκοντά του κυμαίνεται στο 43% και ο δείκτης απόρριψης στο 49%. Μεταξύ των ψηφοφόρων του ΔΗΣΥ το ποσοστό έγκρισης φθάνει το 85% και στο ΔΗΚΟ το 50%, όμως στα υπόλοιπα κόμματα η πλειοψηφία απορρίπτει την προεδρία Αναστασιάδη. Η αχίλλειος πτέρνα της κυβέρνησης είναι οι ενέργειές της για την αντιμετώπιση της κρίσης που το 66% δεν τις θεωρεί ικανοποιητικές σε αντίθεση με το 34% που τις χαρακτηρίζει ως ικανοποιητικές. Ακόμα και στον χώρο του ΔΗΣΥ, 31% των ψηφοφόρων δηλώνουν δυσαρεστημένοι με τη διαχείριση της κρίσης. Η ικανότητα της κυβέρνησης να οδηγήσει τη χώρα εκτός της κρίσης και να δημιουργήσει συνθήκες ανάπτυξης κρίνεται με αρνητικό φακό, αφού το 55% δεν πιστεύει ότι μπορεί να το επιτύχει, ενώ το 40% έχει θετική άποψη, κυρίως ψηφοφόροι του ΔΗΣΥ (80%).

Ο Πρόεδρος και οι πολιτικοί αρχηγοί δεν εξαιρούνται από τον καταλογισμό ευθυνών και οι δημοτικότητες όλων ανεξαιρέτως καταγράφουν αρνητικό ισοζύγιο κρίσεων. Η δημοτικότητα του Προέδρου είναι 45% και κυμαίνεται

ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΑΚΕΛ

Με την ευκαιρία της έλευσης του 2014 το ΑΚΕΛ απευθύνει τις πιο θερμές ευχές στον κυπριακό λαό, Ε/κύπριους, Τ/κύπριους, Μαρωνίτες, Αρμένηδες και Λατίνους, για χρόνια πολλά, ευτυχία και προκοπή, σύντομο τερματισμό της κατοχής και επανένωση της πατρίδας μας σε συνθήκες ελευθερίας και ειρήνης.

Τις καλύτερες ευχές απευθύνουμε και προς τους απόδημους συμπατριώτες μας, οι οποίοι με τον δικό τους αγώνα στηρίζουν και προωθούν τη δίκαιη υπόθεση της Κύπρου μας.

Θερμές ευχές απευθύνουμε και σε όλους τους μετανάστες, που ζουν και εργάζονται στην Κύπρο και που αυτές τις γιορτινές μέρες φυσιολογικά έχουν στραμμένη τη σκέψη στη δική τους πατρίδα και τους δικούς τους ανθρώπους.

 

Συμπατριώτισσες, συμπατριώτες,

Το 2013 που αποχαιρετούμε θα περάσει στην ιστορία ως μια από τις χειρότερες χρονιές στη σύγχρονη ιστορία της πατρίδας μας, εξαιτίας των αρνητικών εξελίξεων στην οικονομία.

Γενικότερα, όμως, οι εξελίξεις στην Κύπρο και στον κόσμο δεν μπορούν να χαρακτηριστούν θετικές.

Στο διεθνές επίπεδο, η προσπάθεια για επιβολή των ιμπεριαλιστικών συμφερόντων των ΗΠΑ και των ΝΑΤΟϊκών συμμάχων τους σ’ όλες τις γωνιές του πλανήτη, συνεχίζεται αμείωτα σε βάρος των λαών και της βούλησης τους, σε βάρος της εθνικής κυριαρχίας των κρατών, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Παρά τα τραγικά αποτελέσματα της επιβολής του νεοφιλελεύθερου μοντέλου διαχείρισης της οικονομίας, που επέτεινε σημαντικά τις συνέπειες της χειρότερης συστημικής κρίσης του καπιταλισμού, οι κυρίαρχοι κύκλοι της Ε.Ε., όχι μόνο δεν αλλάζουν πορεία, αλλά ενισχύουν περεταίρω το νεοφιλελεύθερο χαρακτήρα της Ένωσης, μέσα από τις θεσμικές και δομικές αλλαγές που προωθούνται αυτή την περίοδο.

Σε ό,τι αφορά το Κυπριακό οι προσπάθειες επανέναρξης των διαπραγματεύσεων και για διαμόρφωση κοινής βάσης των συνομιλιών, αντιμετωπίζουν μέχρι αυτή τη στιγμή σοβαρές δυσκολίες. Δυσκολίες που έχουν ως αφετηρία την τουρκική αδιάλλακτη συμπεριφορά, την οποία όμως η ε/κ πλευρά έχει διευκολύνει με την αποστασιοποίηση από τα κοινά ανακοινωθέντα και το κεκτημένο των διαπραγματεύσεων Χριστόφια – Ταλάτ.

 

Η ύπαρξη φυσικού αερίου, ανάλογα με τους χειρισμούς που θα γίνουν σε διάφορα επίπεδα, δημιουργεί αφενός προοπτικές για οικονομική πρόοδο και ευημερία στο τόπο μας και για γρηγορότερη έξοδο από τις συνέπειες της τραπεζικής κρίσης και του μνημονίου.

Αφετέρου, έχει δημιουργήσει διεθνή και περιφερειακά συμφέροντα που δύναται να καταστούν συγκλίνοντα προς την κατεύθυνση μιας δίκαιης, βιώσιμης και λειτουργικής λύσης του Κυπριακού, η οποία να στηρίζεται σε αρχές.

Οι εξελίξεις σε μια σειρά από χώρες της περιφέρειας μας, επίσης είναι δυνατόν να επενεργήσουν προς την ίδια κατεύθυνση, αφού μια δίκαιη και άρα διαρκής λύση, θα μετατρέψει την Κύπρο σε σταθεροποιητικό παράγοντα στην περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου.

Την ίδια ώρα, ασφαλώς, ενυπάρχουν και σημαντικοί κίνδυνοι που δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να παραγνωρίζονται ή να υποτιμούνται. Αντίθετα οι χειρισμοί μας θα πρέπει να είναι τέτοιοι που από τη μια να ελαχιστοποιούν τους κινδύνους και από την άλλη να μεγιστοποιούν τις δυνατότητες για θετική αξιοποίηση των δεδομένων που προκύπτουν.

Οι θέσεις ΑΚΕΛ για έποικους «Καθαρά τουρκογενείς και… Χανέικες!» όπως και η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία

Γράφει η Φανούλα Αργυρού


Αναφέρομαι στο άρθρο του αγαπητού  Σάββα Ιακωβίδη Σημερινή 4 Μαρτίου 2012 στο οποίο αναφέρεται στο έγγραφο του ΑΚΕΛ για τις  συγκλίσεις της Ε/κ πλευράς και καταλήγει ευλόγως ότι οι «θέσεις του ΑΚΕΛ για τον εποικισμό είναι τουρκογενείς και Χανέικες». Αναφέρει επίσης και δηλώσεις του δικηγόρου κ. Λουκή Λουκαίδη, ότι «η αποδοχή από κυπριακές κυβερνήσεις μαζικής παραμονής των εποίκων στην Κύπρο δεν συνιστά απλώς ενθάρρυνση και υπόθαλψη της παραβίασης του διεθνούς δικαίου και του σχετικού εγκλήματος πολέμου αλλά, συγχρόνως, έμμεση συνενοχή για το έγκλημα που διαπράττεται σε βάρος του κυπριακού πληθυσμού ως συνόλου». http://www.sigmalive.com/simerini/politics/reportaz/469539
Η προμελετημένη πολιτική της Τουρκίας για εποικισμό ξεκίνησε από τότε που η Τουρκία με τις εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ είχαν προδιαγράψει το σχέδιό τους για «επανάκτηση της Κύπρου».
Κατά την διάρκεια της Τριμερούς στο Λονδίνο τέλη Αυγούστου 1955, όταν η δόλια Βρετανία κατάφερε να επαναφέρει την Τουρκία ως ενδιαφερόμενο μέρος για το Κυπριακό, ο τότε υπ. Εξωτερικών της Τουρκίας Φ. Ζορλού ισχυρίστηκε στους Βρετανούς ότι στην Τουρκία υπήρχαν 300,000 Τούρκοι που είχαν τουρκοκυπριακή καταγωγή! ΄Ηταν η πρώτη αναφορά των Τούρκων για τον επικείμενο εποικισμό και την δημογραφική αλλοίωση της Κύπρου. (Βλέπε αποκλειστικές δημοσιεύσεις στην Σημερινή και ‘Έτσι κατέστρεψαν την Κύπρο» Φ.Α. 1992).Το επι σκοπού και προ πολλού σχεδιασμένο διαρκές έγκλημα του εποικισμού εφαρμόστηκε στη πράξη από το  1975.
Στόχος του εγκλήματος του εποικισμού, που ακολούθησε το πρώτο με τις βάρβαρες σφαγές των δύο εισβολών Ιουλίου και Αυγούστου 1974, ήταν να αντικατασταθεί το κενό που άφησαν οι 200,000 των Ελληνοκυπρίων εκτοπισθέντων προσφύγων μας. Σήμερα ο αριθμός των εποίκων  ξεπερνά τις 200,000, αριθμός που αντικατέστησε και με το παραπάνω τους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες.
Διεθνές και διαρκές έγκλημα ο εποικισμός και παραβίαση άρθρων Διεθνούς Δικαίου (βλέπε άρθρο Σ.Ι)  που επιφέρει ποινικές κυρώσεις.
Μοναδική εξαίρεση οι Βρετανοί (και οι συνοδοιπόροι τους δικοί μας και ξένοι). Οι οποίοι υποστηρίζουν και επιβάλουν στην δική μας πλευρά ότι οι έποικοι δεν θα φύγουν. Δηλώσεις φλεγματικού και διζωνικού μ. Λόρδου Νίκολας Μπέθελ Σημερινή 28 Σεπτεμβρίου 1999,  Λόρδου  Ντέιβιντ Χάνει με Σχέδιο Ανάν…αλλά και τούτο:
Την 1^η Ιανουαρίου 2008, λίγους μήνες πριν τις προεδρικές του ιδίου χρόνου,  παρουσιάστηκε ουρανοκατέβατη στην εφημερίδα της Κύπρου Φιλελεύθερος μια συνέντευξη του ελλαδίτη εφοπλιστή Κώστα Καρρά και μέλους της διαβόητης διζωνικής ομάδας στο Λονδίνου «Φίλοι της Κύπρου» (που σοφίστηκαν και την σταθμισμένη ψήφο από το 1978 βλέπε δημοσίευση της γράφουσας στην Ελευθερία Λονδίνου 1.3.2012 www.eleftheria.co.uk ) που δόθηκε στον  δημοσιογράφο της εφημερίδας  Κώστα Βενιζέλο. Στην συνέντευξη εκείνη ο κ. Καρράς μας εισηγήθηκε όπως αποδεχτούμε όσο το δυνατό περισσότερους έποικους για να… αυξηθεί ο αριθμός των Τουρκοκυπρίων! Ο νέος πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας λίγες μόνο μέρες μετά την ανάληψη της προεδρία το 2008, δέχθηκε στο προεδρικό αντιπροσωπεία Τουρκοκυπρίων αριστερών στους οποίους ανακοίνωσε ότι αποδεχόταν παραμονή 50.000 εποίκων! Προτού καν ξεκινήσουν συνομιλίες.
Στο έγγραφο του ΑΚΕΛ σημειώνεται  και πως «η Ε/κ πλευρά συμφωνεί κατ΄αρχήν για την απόλαυση των τεσσάρων ελευθεριών από Τούρκους υπηκόους».
Τον Ιούνιο του 1957 οι Τούρκοι ζήτησαν από τους Βρετανούς αντί διχοτόμησης ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ λύση, με ΔΥΟ ΖΩΝΕΣ… και πίστευαν ότι με λίγη συνεργασία από την ελληνοκυπριακή πλευρά θα μπορούσαν να υπάρχουν δύο ζώνες στην Κύπρο μία υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση και μία υπό τουρκοκυπριακή… (Βλέπε βιβλία γράφουσας και πρόσφατο “¨Η Διζωνική Εκτέλεση της Κυπριακής Δημοκρατίας 1955-2011″).
Ο κ. Α. Κυπριανού, Γ.Γ. του ΑΚΕΛ  2.3.2012, κολλημένος στη τουρκική διζωνική, δήλωσε ότι θα είναι «τέλειο άλλοθι στην Τουρκία η εγκατάλειψη (από εμάς τα θύματα) της διζωνικής».
Τουρκογενείς και Χανέικες τόσο ο εποικισμός όσο και η ρατσιστική Διζωνική. Για να εφαρμοστεί η τελευταία ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ η επιστροφή των Ελλήνων προσφύγων. Για όσους ακόμα υποστηρίζουν την τουρκική αυτή διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και δεν τολμούν να την εγκαταλείψουν και περιορίζονται σε διγλωσσίες, μισόλογα και άλλα τέτοια…
Για άμεση πρόσβαση ακολουθεί το  άρθρο του Σ. Ιακωβίδη:
Το διαρκές έγκλημα του εποικισμού
Σημερινή 04/03/2012 | Του Σάββα Ιακωβίδη
Μετά την Αλεξανδρέττα η Τουρκία άρχισε τους σχεδιασμούς
Μια γάγγραινα που στοχεύει στη δημογραφική αλλοίωση της Κύπρου για να προλειάνει την κατάποσή της, σε δεδομένη στιγμή, από το αττιλικό τέρας
Οι θέσεις του ΑΚΕΛ για τον εποικισμό είναι τουρκογενείς και Χανεϊκές
Ο εποικισμός είναι διαρκές έγκλημα πολέμου και έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Ήρθε ξανά στην επικαιρότητα μετά τη διαρροή των συγκλίσεων και του γενικού πλαισίου αρχών της ελληνικής πλευράς, όπως κατατέθηκαν από τον Πρόεδρο Χριστόφια. Και από τη δημοσιοποίηση του εγγράφου με τις θέσεις του ΑΚΕΛ για το Κυπριακό. Στο έγγραφο συγκλίσεων αναφέρεται ότι «η ε/κ πλευρά συμφωνεί κατ’ αρχήν για την απόλαυση των τεσσάρων ελευθεριών από Τούρκους υπηκόους».
Ο Πρόεδρος Χριστόφιας θα διαβουλευθεί πρώτα, λέγει, με την Ελλάδα σχετικά με τα πιο πάνω. Παράλληλα, όμως, οι δύο ηγέτες θα απευθυνθούν από κοινού στην Ε.Ε. «για τον τρόπο που αυτό (το ζήτημα) θα διευθετηθεί». Δηλ. να τσιμεντωθεί ο νόμιμος εποικισμός της Κύπρου. Στο έγγραφο του ΑΚΕΛ αναφέρονται τα εξής πρωτοφανή: «Είναι εφικτό να λέμε ότι εκείνοι που παντρεύτηκαν Τ/κυπρίους πρέπει να φύγουν; Θα βρούμε κατανόηση διεθνώς σε ένα τέτοιο αίτημα όταν η ίδια η νομοθεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας θεωρεί ότι σε τέτοιες περιπτώσεις δικαιούνται να ζητήσουν ιθαγένεια; Είναι εφικτό να διώξουμε παιδιά μεικτών γάμων; Είναι εύκολο να διώξουμε κόσμο που γεννήθηκε και ενηλικιώθηκε στην Κύπρο ως έποικος;». Πρόκειται για θέσεις καθαρά τουρκογενείς και… Χανεϊκές!
Έγκλημα πολέμου
Ας ανατρέξουμε σε επίσημα στοιχεία και δεδομένα, όπως αυτά καταγράφονται σε κείμενο του Υπουργείου Εξωτερικών. Το Άρθρο 49 (6) της 4ης Συνθήκης της Γενεύης, του 1949, Σχετικά με τους Αμάχους εν Καιρώ Πολέμου, απαγορεύει τη μεταφορά από την κατοχική δύναμη τού δικού της πληθυσμού στην περιοχή που κατέχει. Διαλαμβάνει ότι «η Κατοχική Δύναμη δεν θα απελάσει ή μεταφέρει μέρος του δικού της αμάχου πληθυσμού στο έδαφος που κατέχει». Στη Συμβουλευτική Γνωμοδότησή του στην υπόθεση Wall της 9ης Ιουλίου 2004, το Διεθνές Δικαστήριο απεφάνθη ότι το Άρθρο 49 (6) απαγορεύει όχι μόνο τις βίαιες μεταφορές «αλλά και οποιαδήποτε μέτρα λαμβάνονται από μια κατοχική Δύναμη για την οργάνωση ή ενθάρρυνση μεταφορών τμημάτων του ιδίου του πληθυσμού της στην κατεχόμενη περιοχή» (παράγραφος 120).
Η παραβίαση του Άρθρου 49 αποτελεί σοβαρή αθέτηση των Συνθηκών της Γενεύης και επιφέρει ποινικές κυρώσεις (Άρθρα 146, 147). Θεωρείται έγκλημα πολέμου. Επίσης το Άρθρο 85 (4)(α) του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου Ι του 1977, θεωρεί τη μεταφορά από την κατοχική δύναμη τμημάτων του δικού της άμαχου πληθυσμού, στο έδαφος που κατέχει, ως «σοβαρή παραβίαση» της Συνθήκης. Τέλος, το Άρθρο 8 (2) (β) (viii) του Καταστατικού της Ρώμης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου αναφέρει τη «μεταφορά άμεσα ή έμμεσα από την Κατοχική Δύναμη τμημάτων του άμαχου πληθυσμού της στο έδαφος που κατέχει ως “έγκλημα πολέμου”».
Οι έποικοι εμποδίζουν την επιστροφή των Ελλήνων προσφύγων
Μετά την τουρκική εισβολή, πολυάριθμα ψηφίσματα της Γενικής Συνέλευσης, του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδικάζουν την εισβολή εποίκων στο κατεχόμενο από τα τουρκικά στρατεύματα, τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και την επιχειρούμενη δημογραφική αλλοίωση. Στο Ψήφισμα 4 (ΧΧΧΙΙ) (27/2/76), η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καλεί τα μέρη να απόσχουν από μονομερείς ενέργειες που μεταβάλλουν τη δημογραφική δομή της Κύπρου και στο Ψήφισμα 1987/50 (11.3.1987), η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων εκφράζει ανησυχία για την εισροή εποίκων, καλεί δε σε σεβασμό των δικαιωμάτων και ελευθεριών του πληθυσμού της Κύπρου. Η παρουσία των εποίκων επηρεάζει την εφαρμογή του δικαιώματος των προσφύγων να επιστρέψουν στα σπίτια τους. Ποιοι είναι οι στόχοι της Τουρκίας διά του εποικισμού; Ιδού πώς περιγράφονται από το Υπουργείο Εξωτερικών:
1.- Η αλλαγή του δημογραφικού χαρακτήρα και η αλλοίωση της πληθυσμιακής ισορροπίας στο νησί μεταξύ των Τούρκων και Ελλήνων της νήσου, ώστε να δικαιολογήσει τις απαιτήσεις της τουρκικής πλευράς σχετικά με την εδαφική και συνταγματική πτυχή του Κυπριακού.
2.- Το εθνικό ξεκαθάρισμα της κατεχόμενης περιοχής και η μαζική μεταφορά Τούρκων από την Τουρκία. Η πολιτική αυτή, σε συνδυασμό με την εκδίωξη των Ελληνοκυπρίων κατοίκων της περιοχής, την καταστροφή της πολιτιστικής κληρονομιάς και την παράνομη αλλαγή των γεωγραφικών ονομάτων στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου, στοχεύουν στην εξάλειψη καθετί ελληνικού και χριστιανικού που υπήρχε για αιώνες και στην τουρκοποίηση της περιοχής.
3.- Η αλλαγή του ισοζυγίου δυνάμεων στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου και ο έλεγχος της πολιτικής ζωής των κατεχομένων περιοχών. Για τον σκοπό αυτό, στους εποίκους έχουν δοθεί «ιθαγένεια», ελληνοκυπριακές περιουσίες, «εκλογικά δικαιώματα» και άδειες εργασίας.
4.- Ο έλεγχος και η χειραγώγηση της πολιτικής θέλησης των Τουρκοκυπρίων (ακόμα και μετά τη λύση).
5.- Η ενίσχυση της στρατιωτικής παρουσίας της Τουρκίας στο νησί, με τη διάθεση επιπρόσθετων εκπαιδευμένων εφεδρειών για τις δυνάμεις κατοχής.
6.- Ο επηρεασμός μιας δίκαιης λύσης με τη δημιουργία νέων τετελεσμένων, των οποίων η ανατροπή να αποδειχθεί πρακτικά δύσκολη.
Οι πιο πάνω ορθές επισημάνσεις της τουρκικής στοχοθεσίας αναιρούνται από τις θέσεις, που ο Πρόεδρος Χριστόφιας κατέθεσε στο τραπέζι των συνομιλιών. Παρά τη δέσμευσή του ότι ήρθε για να διορθώσει λάθη των προκατόχων του, με την πολιτική του τα επιβαρύνει αντί να τα διορθώνει.
Επιστροφή του εκτρώματος
Από τις θέσεις Χριστόφια και εκείνες του ΑΚΕΛ, είναι εμφανές ότι ο Πρόεδρος παραμένει πιστός στη δήλωσή του, της 24/4/2004. Ότι, δηλαδή, είπε «όχι» στο σχέδιο Ανάν, πιεζόμενος από την πλειοψηφία των πατριωτών ΑΚΕΛικών, για να τσιμεντώσει το «ναι». Όλη η διαπραγματευτική προσπάθειά του στοχεύει στη βελτίωση όρων και προνοιών του σχεδίου Ανάν, που ο κυπριακός Ελληνισμός απέρριψε με τη σωτήρια πλειοψηφία του 76%. Στο κείμενό του, το Υπουργείο Εξωτερικών ακριβώς επισημαίνει: «Ένας από τους κύριους λόγους για την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν ήταν ότι το Σχέδιο θα είχε νομιμοποιήσει τη συνεχιζόμενη παρουσία της τεράστιας πλειοψηφίας των Τούρκων εποίκων, περιελάμβανε δε πρόνοιες που θα επέτρεπαν να συνεχιστεί η εισροή Τούρκων υπηκόων στην Κύπρο». Άλλη πολιτική το Υπουργείο Εξωτερικών και άλλη ο Πρόεδρος…
Όπως το Υπουργείο Εξωτερικών υπογραμμίζει, η πολιτική του εποικισμού που ακολουθεί η Τουρκία στην Κύπρο «αντίκειται στη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας του 1960, που υπέγραψαν το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ελλάδα, η Τουρκία και η Κυπριακή Δημοκρατία. Το Παράρτημα Δ της Συνθήκης διέπει την ιθαγένεια της Κύπρου και καθιστά αδύνατο και παράνομο για τη μια ή την άλλη κοινότητα να διαταράξει τη δημογραφική ισορροπία, φέρνοντας μεγάλο αριθμό Τούρκων ή Ελλήνων με τον ισχυρισμό ότι είναι ελληνοκυπριακής ή τουρκοκυπριακής καταγωγής και, άρα, δικαιούνται να έρθουν στην Κύπρο». Οι θέσεις Χριστόφια-ΑΚΕΛ συνιστούν προσχώρηση προς εκείνες των Τούρκων, μετά τις γνωστές θέσεις του λόρδου Χάνεϊ.
Κουκό και Λάξο
Στις θέσεις Χριστόφια και ΑΚΕΛ δεν γίνεται καμία αναφορά σε δύο σημαντικές εκθέσεις, που ετοιμάστηκαν από την Επιτροπή Μετανάστευσης, Προσφύγων και Δημογραφίας του Συμβουλίου της Ευρώπης, πρώτα το 1992 (Εισηγητής: Αλφόνς Κουκό, Ισπανία) και το 2003 (Εισηγητής: Τζάακο Λάξο, Φινλανδία).
Η έκθεση Κουκό ανέφερε συμπερασματικά ότι η δημογραφική σύνθεση της Κύπρου αλλοιώνεται ριζικά σαν αποτέλεσμα της εγκατάστασης χιλιάδων ξένων που μεταφέρονται από την Τουρκία. Χαρακτηρίζει την εγκατάσταση Τούρκων εποίκων ως αδιαμφισβήτητο γεγονός και αναφέρει σαφώς ότι η παρουσία τους αποτελεί πρόσθετο εμπόδιο στην ειρηνική επίλυση με διαπραγματεύσεις του Κυπριακού.
Μια δεκαετία αργότερα, ο Φινλανδός βουλευτής Τζάακο Λάξο παρουσίασε σχετική Έκθεση (2 Μαΐου 2003) μετά που επισκέφθηκε δύο φορές την Κύπρο (5-12 Μαρτίου 2001 και 28-30 Οκτωβρίου 2002). Με την υποβολή της Έκθεσης Λάξο, η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης ενέκρινε με συντριπτική πλειοψηφία, Εισήγηση (1608/24/6/2003), η οποία αναφέρει μεταξύ άλλων:«Είναι πολύ καλά γνωστό ότι η δημογραφική δομή της νήσου υφίσταται συνεχείς διαφοροποιήσεις από της ντε φάκτο διχοτόμησής της το 1974, σαν αποτέλεσμα της σκόπιμης πολιτικής τ/κ διοίκησης και της Τουρκίας».
Συνενοχή στον εποικισμό
Ο δικηγόρος Λουκής Λουκαΐδης, τέως δικαστής του ΕΔΑΔ, υποστηρίζει ότι «η αποδοχή από κυπριακές κυβερνήσεις μαζικής παραμονής των εποίκων στην Κύπρο δεν συνιστά απλώς ενθάρρυνση και υπόθαλψη της παραβίασης του διεθνούς δικαίου και του σχετικού εγκλήματος πολέμου αλλά, συγχρόνως, έμμεση συνενοχή για το έγκλημα που διαπράττεται σε βάρος του κυπριακού πληθυσμού ως συνόλου.
Ακόμη και αυτός ο Didier Pfirter, νομικός σύμβουλος του Γενικού Γραμματέως του ΟΗΕ για τη λύση του Κυπριακού που κατέληξε στο αξιοθρήνητο Σχέδιο Ανάν, σε ένα άρθρο του για το Σχέδιο αυτό, παρά την ανεδαφική φιλοτουρκική επιχειρηματολογία του, αναγκάστηκε να παραδεχτεί τη δυσκολία αναγνώρισης δικαιωμάτων παραμονής στους εποίκους στην υπό κατοχή περιοχή της Κύπρου διότι, όπως ο ίδιος τονίζει, “η διεθνής κοινότητα δεν μπορεί ελαφρά τη καρδία να δεχτεί κατοχικές δυνάμεις που δημιούργησαν γεγονότα κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου να θερίσουν τα οφέλη των παρανόμων ενεργειών τους επικαλούμενοι τα ανθρώπινα δικαιώματα του πληθυσμού που χρησιμοποιήθηκε ως όργανο για τις ενέργειες αυτές”.
»Στη συνέχεια υποδεικνύει ότι η συζήτηση για το σχέδιο Ανάν τού θέματος των εποίκων με βάση αρχές διακόπηκε όταν οι δυο πλευρές αποφάσισαν, άσχετα με τις απόψεις του ιδίου ή των Ηνωμένων Εθνών, να μιλήσουν για αριθμούς μάλλον παρά για αρχές! Δυστυχώς διαφαίνεται παρόμοια τάση και από τον σημερινό Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας».

Πηγή : www.fanoulla.koukouvagia.com

Εκβιαστικά διλήμματα «Μη λύση σημαίνει διχοτόμηση της Κύπρου»

ΑΠΑΙΣΙΟΔΟΞΟΣως προς το τι μπορεί να συμβεί στην περίπτωση που δεν εξευρεθεί λύση του Κυπριακού παρουσιάστηκε με την ολοκλήρωση των επαφών του στην ελληνική πρωτεύουσα, ο ΓΓ του ΑΚΕΛ. Ο Αντρος Κυπριανού τόνισε ότι τυχόν διαιώνιση της παρούσας κατάστασης με τη μη λύση του Κυπριακού, θα είναι μια πολύ αρνητική εξέλιξη που ενδεχομένως να οδηγήσει σε διχοτόμηση, «κάτι που η κυπριακή Κυβέρνηση δεν επιθυμεί». Ο κ. Κυπριανού υπογράμμισε πως η κυπριακή κυβέρνηση επιδιώκει επίλυση του Κυπριακού στη βάση της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας και ξεκαθάρισε ότι η Κυβέρνηση διαφωνεί ριζικά με το ενδεχόμενο μιας ενδιάμεσης συμφωνίας, στην περίπτωση που δεν υπάρξει κατάληξη στις συνομιλίες που βρίσκονται σε εξέλιξη.
Ο ηγέτης του ΑΚΕΛ χαρακτήρισε «ασπίδα προστασίας» την εμμονή στα ψηφίσματα του ΟΗΕ για την επίλυση του Κυπριακού, ενώ υπογράμμισε ότι η Κυβέρνηση θα προχωρήσει σε δημοψήφισμα μόνο σε περίπτωση οριστικής συμφωνίας.
Ο Πρόεδρος της ελληνικής Βουλής Φίλιππος Πετσάλνικος σε συνάντηση που είχε με τον κ. Αντρο Κυπριανού τόνισε τη στήριξη όλων των κομμάτων του Ελληνικού Κοινοβουλίου στη διαδικασία διαλόγου μεταξύ της ελληνοκυπριακής και τουρκοκυπριακής πλευράς για την εξεύρεση δίκαιης και βιώσιμης λύσης που θα στηρίζεται στις αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών, στις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες και στην εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου.Ο κ. Πετσάλνικος υπογράμμισε ότι η λύση του Κυπριακού θα είναι σε όφελος και της ίδιας της Τουρκίας και ευχήθηκε όπως η κινητικότητα γύρω από το Κυπριακό να επιφέρει και τα επιθυμητά αποτελέσματα.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της Βουλής των Ελλήνων, η συνάντηση διεξήχθη σε εγκάρδιο κλίμα και ο ηγέτης του ΑΚΕΛ συνεχάρη τον κ. Πετσάλνικο για την ανάληψη των καθηκόντων του και εξήρε το σημαντικό ρόλο της Ελλάδας και του Ελληνικού Κοινοβουλίου στη στήριξη των κυπριακών θέσεων για εξεύρεση δίκαιης και λειτουργικής λύσης.

Ο κ. Κυπριανού αναφέρθηκε στην τουρκική αδιαλλαξία και κατέδειξε την ευθύνη της Τουρκίας στην έλλειψη προόδου στο Κυπριακό.




Πηγή : http://www.philenews.com/

Αφάνισε Κύπριους κομουνιστές

Το μακρύ δολοφονικό χέρι τού Στάλιν (ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ)

Φέρνουμε στη δημοσιότητα απόρρητα έγγραφα με συγκλονιστικά στοιχεία που προέρχονται από τα μέχρι πριν λίγα χρόνια κλειστά αρχεία του Κομουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης (ΚΚΣΕ), της Κα Γκε Μπε και της Εισαγγελίας της ΕΣΣΔ, που δημοσιεύονται στην εφημερίδα Πολίτης.
Μια παλιά ιστορία μπορεί να γράφεται και ν' ακούγεται σαν παραμύθι στις μέρες μας. Έχει όμως αξία όταν διαβάζεται σωστά, ώστε να μη γίνεται αντιληπτή κι αποδεκτή σαν μύθος. Και διπλή αξία όταν λαμβάνονται απ' αυτήν τα σωστά μηνύματα. Ο Νίκος Ρίζος, παλιός Έλληνας της Ρωσίας, πριν δύο δεκαετίες άρχισε να ψάχνει για τις... ρίζες του. Αν και μεσήλικας ενθαρρύνθηκε απ' την επικρατούσα περεστρόικα της εποχής (Γκορμπατσόφ, Γιέλτσιν), να "σκαλίσει" κλειστά αρχεία του παρελθόντος προκειμένου να μάθει για το πιο καυτό προσωπικό του θέμα. Για την τύχη του πατέρα του που είχε εξαφανιστεί, πριν από 40 και πλέον χρόνια. Τα ίχνη του πατέρα τού Ρίζου χάνονται γύρω στο 1940, όταν εκείνος ήταν μόλις 9 χρόνων. Χάνονται, χωρίς καμιά πληροφόρηση. Από κανέναν. Κι ας επρόκειτο για μια προσωπικότητα. Γιατί ο... αγνοούμενος τότε, ήταν ο Κώστας Σκελέας. Ο πρώτος γενικός γραμματέας του Κομουνιστικού Κόμματος Κύπρου. Ο μετέπειτα αγωνιστής και στέλεχος του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, ο διεθνιστής κομουνιστής που υπηρετεί την ιδεολογία του από κάθε μετερίζι. Νεαρός ακόμη ο Κώστας Χριστουδουλίδης (γνωστός ως Σκελέας) έχει κυνηγηθεί άγρια, για τον αγώνα του και τις ιδέες του, από τη μικρή χώρα του την Κύπρο. Καταφεύγει αρχικά στην Αγγλία, κι αμέσως σχεδόν βρίσκει καταφύγιο στη "μάνα-πατρίδα", όπως θεωρούσε τότε τη Ρωσία κι αργότερα Σοβιετική Ένωση. Εργάζεται πρώτα σε εργοστάσιο και μετά στο τυπογραφείο της ελληνικής παροικίας στη Ρωσία. Δεν σταματά να είναι ο δραστήριος, ανιδιοτελής μαχητής, αφοσιωμένος απαρέγκλιτα στις ιδέες τού σοσιαλισμού, πιστός στο χρέος του. Η δραστηριότητά του ανακόπτεται ξαφνικά, ύποπτα και μυστήρια το 1940, όταν χάνεται "από προσώπου γης". Αργότερα, από τις επίσημες υπηρεσίες του Στάλιν δίνεται στους οικείους του μια αόριστη πληροφορία ότι... πέθανε.

Εκτέλεσαν τον Αλέξη

Ο Νίκος Ρίζος, το 1990, αρχίζει να ψάχνει. Ζητά από τις Υπηρεσίες της Μόσχας χαρτιά, έγγραφα, τυχόν αναφορές που έχουν γίνει για τον χαμένο πατέρα του. Και κάθε τι από τη μετά-Στάλιν εποχή που καταδίκαζε τα εγκλήματα και στιγμάτιζε τη φοβερή σταλινική περίοδο. Μπαίνει στα μέχρι τότε άβατα αρχεία της Κα Γκε Μπε. Δεν έχει στα χέρια του τίποτε. Μόνο στο μυαλό του κυριαρχεί μια φυσιολογική ιδέα για την τύχη του πατέρα του (την εποχή του Στάλιν λίγοι ανιδιοτελείς αγωνιστές "επιβίωναν" και πέθαιναν με φυσικό τρόπο!). Ο ίδιος είναι σίγουρος ότι ο πατέρας του εκτελέστηκε, θέλει όμως να βρει και τα αποδεικτικά στοιχεία. Στις σχολαστικές έρευνές του δεν εντοπίζει οτιδήποτε, αφού φαίνεται πως οι μυστικές υπηρεσίες τού Στάλιν, μαζί με τον άνθρωπο, "έθαψαν" κι οτιδήποτε φανέρωνε το έγκλημα που έγινε σε βάρος του.Ο Νίκος, όμως, εντελώς συμπτωματικά και λόγω συνωνυμίας, ανακαλύπτει κάτι το συνταρακτικό. Ο αδελφός τού πατέρα του, Χριστόδουλος Χριστοδουλίδης, γνωστός στη Ρωσία ως "Αλέξης", έχει εκτελεστεί το 1938. Επειδή, ως κατάσκοπος, εξυπηρετούσε δήθεν κάποια μυστήρια συμφέροντα των μυστικών υπηρεσιών της Ελλάδας. Κατηγορίες που αργότερα αποδεικνύονται χαλκευμένες. Κατασκευασμένες και στηριζόμενες σε ψευδομαρτυρία. Η αποκατάσταση της αγωνιστικής τιμής και της μνήμης του Αλέξη γίνεται επί Χρουστσόφ το 1965. Το καθοδηγημένο από το χέρι τού Στάλιν έγκλημα αποκαλύπτεται. Συνέρχεται το Ανώτατο Δικαστήριο της ΕΣΣΔ και ανατρέπει το κατηγορητήριο, που έστειλε τον Αλέξη στο απόσπασμα. Η δικαίωση για έναν πρωτοπόρο Κύπριο και Έλληνα κομουνιστή έρχεται μετά θάνατον. Αθόρυβα όμως! Δυστυχώς, σε Κύπρο και Ελλάδα η ιστορία για τους δύο αδελφούς, Σκελέα και Αλέξη, εξακολουθούσε κι εξακολουθεί να παραμένει λειψή. Μεγάλα λόγια κι ωραιοποιημένα για τους δύο πρωτοπόρους κομουνιστές διαβάζουμε. Οι δύο αγωνιστές προβάλλονται για τους πρώτους αγώνες τους, όταν έβαζαν τις βάσεις στο οικοδόμημα του Κομουνιστικού Κόμματος Κύπρου, που μετεξελίχθηκε μετά από δύο δεκαετίες στο ΑΚΕΛ. Είχαν υποχρέωση να μιλήσουν όσοι γνώριζαν την αλήθεια. Φαίνεται όμως πως τους εξυπηρετούσε η ασάφεια. Δεν ήθελαν να σκαλίσουν το μαύρο παρελθόν του κομουνιστικού κινήματος την περίοδο του σταλινισμού, με οποιαδήποτε επί μέρους "λεπτομέρεια". Όσο σημαντική και τραγική κι αν ήταν. Ούτε θα επιθυμούσαν με ένα επιμέρους θέμα μιας σκοτεινής περιόδου να διασαλεύουν τις σχέσεις των αδελφών κομμάτων.

Συσκότιση

Και στη Ρωσία κανένας, ποτέ, δεν μιλούσε για τον πατέρα τού Νίκου. Ούτε τα χρόνια του μυστήριου χαμού του, ούτε μετά την εποχή της λεγόμενης αποσταλινοποίησης. Στην αρχή από το φόβο των επιπτώσεων από το καθεστώς. Ύστερα, μέσα στην αναμπουμπούλα του πολέμου, μια στενή οικογενειακή υπόθεση δεν ήταν δυνατόν να απασχολεί κάποιους. Ακόμη και τους πιο δοσμένους στον αγώνα κομουνιστές και φίλους τού Κώστα Σκελέα. Ατόνησαν σιγά-σιγά οι μνήμες. Ενθύμιο έμειναν κάποιες ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Ο ηλικιωμένος πλέον Νίκος, μετά την αναζήτηση δύο σχεδόν δεκαετιών, απογοητεύτηκε. Αποσύρθηκε σ' ένα σπιτάκι στα περίχωρα της Μόσχας κι αρνείται να μιλήσει για το παρελθόν του. Αρνείται να επισκεφτεί την Κύπρο, να περάσει από τους χώρους από τους οποίους κάποτε πέρασε ο πατέρας του. Ο ίδιος, μη βρίσκοντας κανέναν σύμμαχο σ' αυτήν την αναζήτηση, "έκλεισε την υπόθεση", με μια βεβαιότητα μέσα του. Πως ο πατέρας του εκτελέστηκε, πως είχε κι αυτός ακριβώς την ίδια "τύχη" με τον αδελφό του.



Πηγή : http://www.politis-news.com/


***Σχόλιο : Φυσικά το ΑΚΕΛ σιωπά για αυτά τα ζητήματα ενώ << κόπτεται>> , υποτίθεται, για όλα τα εγκλήματα ενάντια στην φυσική εξόντωση των πολιτών για τις ιδέες τους.

ΕΠΙΘΕΣΗ Γ.Γ. ΤΟΥ ΑΚΕΛ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ BLOGS!

"Χτυπούν τα blogs τον Πρόεδρο" λέει τώρα με παράπονο από το βήμα της Βουλής ο Α.Κυπριανού. Παραπονείται επίσης για τις "σατυρικές εφημερίδες" (δηλαδή για τα φιλαράκια μας του ΠΟΝΤΙΚΙΟΥ και τους φίλους της Ενώσεως) Προφανώς αναφέρεται μιλώντας για blogs, κυρίως στο δικό μας ιστολόγιο, το οποίο μάλιστα και φιλικός προς το καθεστώς blogger αποκάλεσε "ναυαρχίδα" εναντίον του Δ.Χριστόφια.Μάλλον τα επαγρυπνητάκια του στο διαδίκτυο, θα τον έχουν πληροφορήσει για την αυξανόμενη δυναμική μας.
Πρώτον να πούμε ότι νιώθουμε περήφανοι. Γιατί η ιδιαίτερη ενόχληση που νιώθει από τη δράση μας ο Α.Κυπριανού, μαρτυρεί την ενόχληση του καθεστώτος.
Δεύτερον να πούμε ότι ο Α. Κυπριανού ζει σε ένα δικό του γυάλινο κόσμο. Γιατί προτιμά να υποβαθμίζει τις διαφωνίες με το Δ. Χριστόφια σε επίπεδο blogs και σατυρικών εφημερίδων και εσκεμμένα αγνοεί το Φιλελεύθερο, τη μεγαλύτερη κυπριακή εφημερίδα, η οποία επικρίνει με ιδιαίτερη ένταση τον Πρόεδρο, τη Σημερινή, το μισό και πλέον ΔΗΚΟ, την επίσημη ΕΔΕΚ και ιδιαίτερα το Βάσο Λυσσαρίδη, το μισό ΔΗΣΥ, την πλειοψηφία του κυπριακού λαού που σε επανειλημμένες δημοσκοπήσεις δηλώνει ότι διαφωνεί με την πολιτική Χριστόφια.
Τρίτον να πούμε ότι ο μεγαλύτερος εχθρός του Δ. Χριστόφια είναι ο Δ. Χριστόφιας. Ο οποίος ενώ υποσχέθηκε "δίκαιη λύση" προβαίνει σε υποχωρήσεις (έποικους-συνεταιρισμό-εκ περιτροπής προεδρία-αποδοχή κριτηρίων για δικαίωμα επιστροφής), άτσαλους χειρισμούς (εορτασμοί για πτώση τείχους, πρεσβεία στην Κούβα, φταίξιμο προς τους Ε/Κ για την εισβολή-κατοχή, άλλαγμα των φώτων σε παιδεία και άμυνα), κάνει προτάσεις στον Ταλάτ που θα του εξασφαλίζουν εσαεί παραμονή στην προεδρία, έχει χτίσει ένα ετσιθελικό κομματικό κράτος, φιμώνει τους διαφωνούντες, συλλαμβάνει, απειλεί, εκβιάζει, εκνευρίζεται.
Κάντε την αυτοκριτική σας ευέλικτοι οδοστρωτήρες. Και μη φταίτε τα blogs για τη δική σας ανεπάρκεια.




Πηγή : christofias-watch

 Οι σχέσεις Βρετανίας - Ακελ καλά κρατούν

Πλέον η σχέση Βρεττανών και ΑΚΕΛ, βγαίνει και στη δημοσιότητα και μάλιστα με έπαρση και καμάρι! Αποκλειστικό άρθρο του Βρεττανού Πρωθυπουργού, σήμερα 20/11/2009 (μια μόλις μέρα μετά την επέτειο της δολοφονίας του Κ. Μάτση μας από τους Βρεττανούς ιμπεριαλιστ΄ες και λίγες μέρες μετά την ανέγερση μνημείου των βρεττανών αποικιοκρατών στα κατεχόμενα) στη Χαραυγή, για το οποίο μάλιστα η Χαραυγή καμαρώνει στο εξώφυλλό της, μας καλεί για "ευελιξία και συμβιβασμό" και μας προετοιμάζει για το ότι "δύσκολοι συμβιβασμοί ούτως ώστε να συμβιβασθούν τα συμφέροντα και των δύο κοινοτήτων"! Η Βρεττανία, ο κακός δαίμονας της Κύπρου, όπως και ιστορικά έχει αποδειχθεί, βρίσκει ξανά στήριξη στο ΑΚΕΛ. Το κόμμα που απείχε από τον Εθνικοαπελευθερωτικό Αγωνα του 1955, το κόμμα που όπως αποκάλυψαν πρόσφατα η κα Αργυρού και ο Εμπροσθοφύλακας δεχόταν τη διζωνική από το 1974 και έτρεχε μέσω βάσεων στον Κάλλαχαν, το κόμμα που θεωρούσε κατ' αρχήν αποδεκτό το Σχέδιο Ανάν, το κόμμα που αρνείται να τα βάλει με τις βάσεις. Αφού εξαπάτησαν το λαό και πολλούς έντιμους δικούς τους, πλέον τις αγαπούλες τους για τη Βρεττανία τις δείχνουν απροκάλυπτα!!!!!

Παραθέτουμε και το άρθρο του Βρετανού Πρωθυπουργού στην εφημερίδα Χαραυγή και στη τουρκοκυπριακή <<Τoplum Postasi>> του Λονδίνου.

«Δίνω το λόγο μου και στις δύο κοινότητες ότι το Ην. Βασίλειο είναι έτοιμο να υποστηρίξει τις διαδικασίες με όποιο τρόπο μπορεί»Η λύση στο Κυπριακό πρέπει και θα είναι κυπριακή


Αυτή είναι μια κρίσιμη στιγμή για την Κύπρο και το λαό της. Είχα την ευκαιρία την περασμένη εβδομάδα στο Λονδίνο να συζητήσω για τις πρόσφατες εξελίξεις των διαπραγματεύσεων με τον καλό μου φίλο Δημήτρη Χριστόφια. Ανυπομονώ να συναντήσω σύντομα τον ομόλογό του στις συνομιλίες Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Η συνάντησή μου την περασμένη εβδομάδα, μου θύμισε τη σημαντική συμβολή των Κυπρίων και από τις δύο κοινότητες στη ζωή και κοινωνία μας εδώ στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι κοινότητές σας, έχουν ενσωματωθεί στη βρετανική κοινωνία, ενώ διατηρούν στο σύνολό τους τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ταυτότητάς τους. Και έχω ακούσει από πρώτο χέρι πολλές προσωπικές εκτιμήσεις από Κυπρίους που ζουν στο Ηνωμένο Βασίλειο τις ιστορικές εκτιμήσεις, και τις αδικίες από τις οποίες υπέφεραν και οι δύο κοινότητες του νησιού. Ο άδικος χαμός κάποιου αγαπημένου προσώπου, ο πόνος του να είσαι πρόσφυγας στην ίδια σου τη χώρα, η απώλεια αγαπημένης οικογενειακής γης ή η παραμέληση και καταστροφή των χώρων, όπου εργάζονταν. Και οι δύο κοινότητες έχουν υποφέρει. Αλλά τώρα είναι η ώρα να επουλώσουμε τις πληγές του παρελθόντος και να προχωρήσουμε προς ένα λαμπρότερο μέλλον. Δεν ήταν ποτέ εντονότερο ότι οι Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι στη Βρετανία είναι ενωμένοι και παροτρύνουν τους ηγέτες τους να προχωρήσουν. Αυτή τη χρονική περίοδο υπάρχει η άνευ προηγουμένου ευκαιρία να τερματιστεί η επί 35 χρόνια διαίρεση του νησιού. Οι δύο Κύπριοι ηγέτες έχουν δείξει τεράστιο κουράγιο και αποφασιστικότητα και μεγάλη πρόοδος έχει γίνει στις συνομιλίες. Εχει καλυφθεί πολύ έδαφος. Η πρόκληση τώρα είναι να μετατραπεί η ευκαιρία σε πραγματικότητα. Και πιστεύω σταθερά ότι με ευελιξία και συμβιβασμό, μέχρι τον ερχόμενο χρόνο είναι δυνατό να επιτευχθεί μια συμφωνία. Τα ζητήματα είναι περίπλοκα και δύσκολα. Δεν υποτιμώ την αποστολή που έχουν να αντιμετωπίσουν οι δύο ηγέτες. H λύση στο κυπριακό πρόβλημα πρέπει και θα είναι κυπριακή, μια λύση από τους Κυπρίους για τους Κυπρίους. Ενώ η βρετανική κυβέρνηση δεν θα παρέμβει, υπάρχει δεδομένη η καλή θέληση εντός της Διεθνούς Κοινότητας συμπεριλαμβανομένης και της κυβέρνησης ούτως ώστε ως αποτέλεσμα των συνομιλιών να επανενωθεί το νησί με επιτυχία και να γράψουμε ιστορία. Δίνω το λόγο μου και στις δύο κοινότητες ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είναι έτοιμο να υποστηρίξει τις διαδικασίες με όποιο τρόπο μπορεί. Ο Υπουργός μου για την Ευρώπη Chris Bryant θα επισκεφθεί την Κύπρο αυτό το μήνα. Την περασμένη εβδομάδα στο πλαίσιο των συνομιλιών έκανα το βήμα και ανακοίνωσα ότι το Ηνωμένο Βασίλειο προσφέρει σχεδόν το μισό έδαφος των Κυρίαρχων Βάσεών του στα Η.Ε. Θέτω αυτή την προσφορά στο τραπέζι. Τώρα εξαρτάται από τους Κύπριους ηγέτες να αποφασίσουν πώς θα χρησιμοποιήσουν (την προσφορά αυτή) ως μέρος των διαδικασιών επίλυσης. Δύσκολοι συμβιβασμοί θα απαιτηθούν ούτως ώστε να εξισορροπηθούν τα συμφέροντα και των δύο κοινοτήτων. Αλλά το αποτέλεσμα είναι τεράστιο. Μια ενωμένη διζωνική δικοινοτική ομόσπονδη Κύπρος με πολιτική ισότητα, που θα παραδώσει στους πολίτες της τα πλεονεκτήματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης συμβάλλοντας έτσι στη σταθερότητα της γύρω περιοχής. Αυτό δεν θα είναι μόνο μια καινούργια αρχή για τους Κυπρίους. Θα είναι προς όφελος της Βρετανίας, της Ευρώπης, αλλά και γενικότερα της Διεθνούς Κοινότητας. Οπως είπα και στο Βερολίνο την προηγούμενη εβδομάδα με την ευκαιρία της 20ης επετείου από την πτώση του τείχους του Βερολίνου οι ευκαιρίες στην Ιστορία μπορούν να εξασθενήσουν και να ενδυναμωθούν, αλλά η ιστορία διαχρονικά κατευθύνεται όπως ελπίζουμε και όχι όπως φοβόμαστε. Σήμερα το μήνυμά μου στους Κυπρίους ηγέτες και σε εσάς είναι απλό. Μπορείτε να φτιάξετε ιστορία. Μείνετε ενωμένοι και έχετε κουράγιο. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα σας στηρίξει


* Σχόλιο : Το Ακελ είναι τόσο βρετανικό που αρνιόταν να πάρει γραμμή απο το ΚΚΕ και προτιμούσε να παίρνει απο το αντίστοιχο της βρετανίας( Θα το αναλύσουμε σύντομα και με αποδείξεις, όταν θα αρχίσουμε την αρθρογραφία με θέμα Κυπριακόν και Αριστερά στην Ελλάδα και την Κύπρο).

Πηγή : Εφημερίδα Χαραυγή- christofias-watch.blogspot.com

O ιστορικός συμβιβασμός και η ιστορική ανάγκη

O ιστορικός συμβιβασμός και η ιστορική ανάγκηΔιάβασα με προσοχή το άρθρο του Παύλου Δίγκλη που δημοσιεύτηκε στη Χαραυγή στις 13 του Νιόβρη 2009 με τον τίτλο: «Ιστορικός Συμβιβασμός και Ιστορική Ανάγκη» και θέλω να πω, πως συμφωνώ πλήρως με όσα γράφει. Γιατί πράγματι έφτασε η ώρα των ιστορικών και επιτρεπτών συμβιβασμών γιατί έτσι το υπαγορεύουν τα γεγονότα όπως εξελίχθηκαν και η ιστορική ανάγκη. Δεν είναι δύσκολο ν’ αντιληφθούμε τι θα επακολουθήσει στην περίπτωση ναυαγίου των συνομιλιών όταν μάλιστα η Τουρκία τα καταφέρει να μας επιρρίψει την ευθύνη για το ναυάγιό τους. Οι προσπάθειες για αναγνώριση του ψευδοκράτους θα σταθούν περισσότερο και διεθνώς και κανένας δεν μπορεί να ξέρει κατά πόσο θ’ αποτύχουν οι προσπάθειές της. Και αν πετύχουν τότε τι γίνεται; Με ποιους θα συνομιλούμε και για ποιο ζήτημα θα συνομιλούμε; Η Κύπρος θα είναι για πάντα διαμελισμένη με όλες τις τραγικές συνέπειες. Eίναι γι’ αυτό που υποστηρίζουμε ότι έφτασε η ώρα του ιστορικού συμβιβασμού. Μ’ αυτήν την ευκαιρία θέλουμε να εκφράσουμε και την απόλυτη ομοφωνία μας στην απάντηση που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έδωσε ότι, δεν πρόκειται ν’ αφαιρέσει ούτε ένα γιώτα από όσα κατάθεσε στις συνομιλίες με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη κ. Ταλάτ για το Κυπριακό. Γιατί αν έκαμνε διαφορετικά θα ανατίνασσε στον αέρα τις συνομιλίες και το κύρος του Προέδρου θα καταρρακώνετο ανεπανόρθωτα και στην Κύπρο και διεθνώς με όλες τις τραγικές συνέπειες σε βάρος της Κύπρου και του λαού της. Ο Πρόεδρος τη Δημοκρατίας από τη στιγμή που εκλέγη ως πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας έδωσε και δίνει και στην Κύπρο και διεθνώς σκληρές μάχες για να φέρουμε τη διεθνή κοινή γνώμη με το μέρος μας-ιδιαίτερα του ΟΗΕ, τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας και την Ε. Ε. - για να πετύχουμε την όσο το δυνατό και υπό τας περιστάσεις καλύτερη δυνατή λύση του κυπριακού προβλήματος και το πέτυχε. Το καθήκον του καθενός μας είναι να δώσουμε στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας και στην Κυβέρνησή του ανεπιφύλακτα την υποστήριξή μας στο δύσκολο έργο που επιτελείται και όχι να δυσκολεύουμε το έργο τους και να υποσκάπτουμεν το έργο του Προέδρου και τη θέση του όπως δυστυχώς κάμνουν μερικοί πολιτικοί ηγέτες, μάλιστα με την απαίτηση όπως αποσύρει μερικές από τις θέσεις που κατέθεσε στο τραπέζι των συνομιλιών. Oταν μάλιστα ξέρουν ότι αυτό που απαιτούν είναι αδύνατο να γίνει και ότι αν γίνει θα έχει για την Κύπρο καταστρεπτικές συνέπειες. * O Π. Βαρνάβα είναι βετεράνος συνδικαλιστής

Πηγή :  Εφημερίδα Χαραυγή